6 de decembro do 78

O pobo español vota no referendo da Constitución actual.
Hoxe teño mais de corenta anos e non votei nese referendo porque daquel non cumplira aínda os 18 anos. En realidade tiña uns cantos menos dos 18.
Saliamos dunha dictadura. Facía falta algo novo... unha constitución. E está moi ben... bueno, mellor estivo ben.
Pero agora, mais de trinta anos despois coido que é algo caduco, que a sociedade sempre vai por diante das leis e dos lexisladores, e aínda que xa se reformou algunhas veces, queda moito que reformar.
E , despois das reformas, non debería someterse a referendo outra vez? É mais... unha norma coma esta que non votei, e coma min a metade dos españois actuais, non debería someterse a referendo cada certo tempo?
Non manexo cifras de poboación, pero cae de caixón que dentro de dez anos, por exemplo, os que hoxe teñen oito anos poderán votar e ter outras ideas, quizá queiramos hoxe ou, dentro de dez anos, poño por caso, ratificar a vella ou facer unha nova constitución.
En todo caso, señores lexisladores, voto dende aquí por facer un referendo cada... 10?, 20 anos?
Os anos son discutibles, pero cando se fan reformas non pode considerarse aprobada polo soberano pobo.

Queremos Galego, queremos señor Feijoo

Non señor Feijoo, non. Non o votaron a vostede mais persoas.
Xa que manipulamos, manipulemos todos...
A vostede só o votaron nunha provincia... e a manifestación foi de toda Galicia.
Votar é moi fácil... só hai que meter un papel nun sobre e achegarse ao carón da túa residencia a meter o papel na furna...
Manifestarse é outra cousa... manifestarse é achegarse mais lonxe... e estar en folga é perder o día de traballo, non só eso...
Estar en folga é que che desconten o día de traballo e non só eso, senón que che saquen do resto do mes o que hai que pagarlle a Seguridade Social...
Claro que vostede igual non sabe o que é iso...
Igual vostede non calculou as posibilidades de gañar as eleccións... ou sí...
O caso é que non ten razón señor Feijoo... que vostede nin ninguén vai conseguir afogar a lingua como pretende... fíxese vostede que non o conseguiu unha dictadura durante máis de corenta anos...
Queremos galego señor Feijoo, claro que queremos galego, non o dubide...

Viva a grava

Viva a grava.
Non sei de quén sería a idea pero, abofé que acertou de pleno.
Velaí que esta tarde, xa que non vai sol pero tampouco chove e como hai boa temperatura, dáseme por ir dar unha volta, ou unhas cantas mais ben, á Illa dás esculturas.
Fai unha semana estaba cheo de charcos, mal moi mal; pero é que agora a algunha amente intelixente se lle deu por botar grava (ou area, vaia) onde antes había charcos. Agora simplemente patinamos coa bicicleta na mesma... antes polo menos pasabamos por onde ninguén atrevíase a cruzar, agora temos que facer forza, apertar ou cu e patinar para saír da sen dar cos osos non chan.
De ser aréa mais fina fariamos o "Dakar" en bicicleta... e tó sin saír de... Pontevedra.
Viva a grava... e mais o dono da idea...

Plans de urbanizacións

Estou por charmar ao Concello para que nos próximos plans urbanísticos se inclúan rúas de, alomenos, oito carrís, catro para cada sentido xa que nos fan falta un en cada sentido para aparcar; outro para a doble fila; e outro mais para cargas e descargas rápidas, é decir, deixar e recoller alumnos de centros por exemplo, e outro para circular sen impedimentos.
E digo esto porque nas dobles e terceiras filas teño visto xente lendo libros e mesmamente calcetando mentras se espera, supoño, por alumnado e por outros menesteres. Esto é visible tódolos días laborais en horarios a partir das seis ou das sete da tarde, por exemplo, só por exemplo, fronte ao conservatorio de música Manuel Quiroga de Pontevedra, por non falar das cinco e media da tarde na mesma avenida fronte ao Sagrado Corazón.
A Avenida Xoan Carlos I de Pontevedra, con dous carrís en cada sentido mais a zona de aparcadoiro e ás horas indicadas e pasamos con dificultade, e eso polo que, fago a petición ao Concello para que en vindeiros plans urbanísticos se inclúa alomenos un carril mais.

Cans e veciños

Dame que pensar que é o que leva á xente a ter cans nun piso. Molestan, cheiran e escarallan os mobles do mesmo, aínda que eso para mín é o de menos, xa que non me supón ningún gasto económico, aínda que os ruídos si que molestan.
Din algúns psicólogos que os cans son moi bos para os propietarios, pero non din nada dos veciños, os que sufrimos sobre todo os ruídos que fan do piso de abaixo ou do lado, pero sobre todo de enriba. Non din nada dos que temos fillos e os levamos ao parque onde eles levan o can a mexar, xa non digo da merda que algúns, só algúns recollen. Porque digan o que digan, levan a mexar os cans onde logo xogan os nenos e, que me diga o sicólogo qué lle digo eu ao meu fillo que non colla unha margariña porque os cans dos veciños mexaron nela.
Hai quen os leva abrazados para que non mollen os peciños... e a última moda: anoraqs, xerxeis, chuvasqueiros con capucha, etc., cando hai nenos pasando fame... Claro que os nenos que pasan fame non os ven e como di o refrán, ollos que non ven, corazón que non sinte.
Ah, e cando te cheiran aínda terémos que pedir disculpas, non sexa que os amos ou o resto da xente pense que levamos meses sen lavarnos...
Eu preguntaríalles aos psicólogos se aos veciños dos que teñen cans no piso nos beneficia en algo.

Idioma e parque móbil

Non sei que pasou coa enquisa que o noso querido Presidente da Xunta fixo ao pouco de gañar as eleccións.
Tampouco sei que é o que quere facer co galego. O que vexo é que algo que estaba mais ou menos arranxado empeza a desarranxarse. Ó mellor é que quere ter o pobo atarefado en discusións coma os romanos... pan e circo; mentras tanto el fai o que mellor lle veña, como o dos coches da xunta, hoxe outra vez en polémica porque non conseguiu vendelos e agora tenos no garaxe, todo por cambiar de marca, e di que así se axuda... en fin: en época de crise paréceme que o mellor que podía facer era quedarse co que tiña.
Agora temos polémica co galego e polémica co parque móbil da Xunta... gastamos en mercalos novos aínda que sexan propiedade de outros (din que os mercan a nome de... consorcios?) e gastamos nos vellos (seguros e avarías por estar parados) á vez que viaxamos nos novos. Desfacer e volver facer... coma sempre.
Mentras tanto seguimos en caída libre cara atrás...