Dame que pensar que é o que leva á xente a ter cans nun piso. Molestan, cheiran e escarallan os mobles do mesmo, aínda que eso para mín é o de menos, xa que non me supón ningún gasto económico, aínda que os ruídos si que molestan.
Din algúns psicólogos que os cans son moi bos para os propietarios, pero non din nada dos veciños, os que sufrimos sobre todo os ruídos que fan do piso de abaixo ou do lado, pero sobre todo de enriba. Non din nada dos que temos fillos e os levamos ao parque onde eles levan o can a mexar, xa non digo da merda que algúns, só algúns recollen. Porque digan o que digan, levan a mexar os cans onde logo xogan os nenos e, que me diga o sicólogo qué lle digo eu ao meu fillo que non colla unha margariña porque os cans dos veciños mexaron nela.
Hai quen os leva abrazados para que non mollen os peciños... e a última moda: anoraqs, xerxeis, chuvasqueiros con capucha, etc., cando hai nenos pasando fame... Claro que os nenos que pasan fame non os ven e como di o refrán, ollos que non ven, corazón que non sinte.
Ah, e cando te cheiran aínda terémos que pedir disculpas, non sexa que os amos ou o resto da xente pense que levamos meses sen lavarnos...
Eu preguntaríalles aos psicólogos se aos veciños dos que teñen cans no piso nos beneficia en algo.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario